Op 29 december 2020 is de door mij bewonderde beeldhouwer Kees Verkade overleden. De Volkskrant schreef: ‘Hij was wereldberoemd en geliefd bij een groot publiek, maar de musea moesten niks hebben van zijn herkenbare, menselijke figuren’.

Ik vind het jammer dat figuratief beeldhouwwerk door de kunstelite wordt geminacht. Ik kan uit eigen ervaring zeggen dat een gelijkend portret maken echt niet vanzelf gaat. Wat mij betreft is het geheel onterecht dat musea zijn werk hebben genegeerd en critici zijn werk hebben doodgezwegen. Ik kan mij geheel vinden in zijn oordeel over veel dat er toen wél in musea te zien was: “Ligt er zo’n hele zaal volgestapeld met autobanden. Of zo’n klootzak heeft allemaal propjes papier versnipperd en verfrommeld op de grond gelegd. Staat iedereen daar op gedempte toon oooh en aaah te zeggen. Op zo’n moment denk ik: ben ik nou gek of zijn zij het?”. In Rotterdam staat voor de Rabobank een prachtig beeld van hem genaamd ‘Triomf’, ter ere van de 50 jarige opbouw van de stad.

Kees Verkade leefde in Monaco, waar hij op 79-jarige leeftijd is overleden. Hij was nog volop actief. Zo werkte hij aan een beeld ter herdenking van de slachtoffers van de coronapandemie en als dank aan alle zorgmedewerkers. Dat kunstwerk zal later dit jaar (2021) worden onthuld.

In deze documentaire uit 2009, ter ere van zijn 50-jarig jubileum als beeldhouwer, vertelt Kees Verkade over zijn werk.